Thin Lizzy - “Live and Dangerous” (1978)

Ocena: 9.5/10

Choć to album koncertowy, “Live and Dangerous” zasługuje na miejsce w gronie najlepszych płyt Thin Lizzy – wielu fanów i krytyków uważa go wręcz za najlepszy album koncertowy w historii rocka. Nagrany w kilku różnych miejscach (m.in. Londyn i Toronto), ale zmiksowany tak, że brzmi jak jedno intensywne show, ukazuje zespół w absolutnym szczycie formy scenicznej.

Zespół brzmi dziko, dynamicznie, z nieprawdopodobną chemią między muzykami. Phil Lynott nie tylko śpiewa, ale żyje tymi tekstami – słychać, że każda historia jest dla niego osobista. Gitary Gorhama i Robertsona iskrzą – zwłaszcza w “Emerald”, gdzie celtycki klimat miesza się z hard rockiem, oraz w “Still in Love with You”, pełnej emocji balladzie.

“Rosalie / Cowgirl’s Song” to kapitalne medley – zespół bawi się strukturą, tempo rośnie i maleje, publiczność szaleje. Każda piosenka jest grana z dodatkową werwą w porównaniu do wersji studyjnych – riffy są ostrzejsze, solówki dłuższe, a perkusja Briana Downeya pcha całość do przodu z niesłabnącą siłą.

Pojawiły się kontrowersje co do tego, ile partii zostało poprawionych w studio – ale nie ma to większego znaczenia. Duch tej płyty jest prawdziwy. To portret Thin Lizzy jako zjawiskowej siły koncertowej. Jeśli ktoś chce zrozumieć, dlaczego ten zespół był legendą – ta płyta to odpowiedź.