🔴 3. Get Behind Me Satan (2005)

Label: V2 Records
Produkcja: Jack White
Czas trwania: 44:41
Skład: Jack i Meg

„Eksperyment i ucieczka od schematów – White Stripes na nowych ścieżkach”

Po monumentalnym sukcesie Elephant, wielu oczekiwało powtórki. Ale The White Stripes zamiast iść na łatwiznę, zaskoczyli – i nagrali album zupełnie inny. Get Behind Me Satan to płyta pełna pianin, marimby, akustyków i eksperymentów. Gitary elektryczne zeszły na dalszy plan, a w ich miejsce weszła forma bardziej uduchowiona, dziwaczna i... piękna.

„Blue Orchid” otwiera album z rozmachem – to jeden z nielicznych momentów, gdzie klasyczna brudna gitara dominuje. Szybki, przesterowany i seksowny utwór. Potem jednak następuje zmiana nastroju. „The Nurse” to perkusyjno-marimbowy eksperyment z nagłymi wybuchami gitarowego hałasu, a „My Doorbell” to szalona piosenka grana na pianinie, która zadziwiająco dobrze sprawdza się jako hit singlowy.

„Forever for Her (Is Over for Me)” i „White Moon” to minimalistyczne, emocjonalne ballady, w których Jack pokazuje delikatniejszą stronę wokalu. „Instinct Blues” przywraca nieco garażowej energii, ale z nowym twistem – to bardziej flirt z klasyką bluesa niż bezpośredni atak.

„Take, Take, Take” to z kolei genialna opowieść o spotkaniu z celebrytką, pełna napięcia i teatralnej narracji. Płyta kończy się refleksyjnie – melancholia i psychodelia zlewają się w całość, która bardziej hipnotyzuje niż uderza.

Dlaczego warto?

Bo Get Behind Me Satan to najbardziej ambitna i niedoceniana płyta duetu – odważna, pełna emocji i otwarta na nowe formy wyrazu. Pokazuje, że Jack White to nie tylko mistrz riffu, ale też wizjoner.

🌀 Ocena: 9.5/10
Artystyczne ryzyko, które się opłaciło. Mniej gitary, więcej duszy.