🩸 The White Stripes – Get Behind Me Satan 🩸

(2005)

🔥🎹 Zdrada garażowego bluesa? A może jego ewolucja?
„Get Behind Me Satan” to jedna z najbardziej przewrotnych i odważnych płyt w dorobku The White Stripes. Jack White bierze oczekiwania fanów, patrzy im prosto w oczy… i robi dokładnie odwrotnie 😏

Zamiast brudnych riffów ⚡🎸 dostajemy pianino, marimbę, akustykę i ciszę. I właśnie w tej ciszy płyta gryzie najmocniej 🐍

🎼 Brzmienie

🎹 Pianino > gitara
🥁 Meg White nadal prosta, surowa, niemal plemienna
🎵 Minimalizm, który bardziej niepokoi niż hałas

To album chłodniejszy, bardziej intymny 🕯️ — momentami wręcz klaustrofobiczny. Nie ma tu stadionowych hymnów, są za to nerwowe szepty i dziwne melodie, które wkręcają się w głowę 🌀

🧠 Teksty i klimat

😈 Religia
❤️‍🔥 Pożądanie
⚔️ Władza
🪞 Ego i wstyd

Jack White brzmi jak kaznodzieja, grzesznik i dziecko w jednym. Teksty są niejednoznaczne, często niewygodne, momentami absurdalne — ale zawsze celne 🎯

⭐ Najważniejsze utwory

🎹 “My Doorbell” – chwytliwy groove i ironia
🌹 “Blue Orchid” – jedyny prawdziwy „cios” gitarowy 💥
🕊️ “White Moon” – hipnotyczny, niemal rytualny
🤍 “Forever For Her (Is Over For Me)” – prosty, smutny nokaut emocjonalny

⚖️ Ocena końcowa

To nie jest łatwa płyta. Jeśli ktoś oczekiwał „Seven Nation Army vol. 2” — mógł poczuć się zdradzony 😬
Ale jeśli dać jej czas ⏳, „Get Behind Me Satan” okazuje się jednym z najbardziej charakterystycznych i odważnych albumów lat 2000.

📀 Ocena: 8,5/10
❤️‍🔥 Za odwagę
🧠 Za koncept
😈 Za bycie dziwną jak diabli