Stereophonics - Performance and Cocktails (1999)

Hymny na stadion, ale z duszą

Drugi album to ogromny krok naprzód — bardziej przebojowy, bardziej dynamiczny, ale nadal zakorzeniony w codziennych obserwacjach. Performance and Cocktails to płyta, która zrobiła ze Stereophonics zespół pierwszej ligi w Wielkiej Brytanii.

Brzmienie jest pełniejsze, bardziej rockowe, refreny potężniejsze. „The Bartender and the Thief”, „Just Looking”, „Hurry Up and Wait” czy „Pick a Part That’s New” to utwory stworzone do grania na żywo — energetyczne, chwytliwe, natychmiast rozpoznawalne.

Jednocześnie album nie traci emocjonalnej głębi. Jones balansuje między hedonizmem a refleksją — między nocnym życiem, alkoholem i relacjami, które są kruche i niepewne. Tytuł płyty idealnie oddaje jej charakter: to gra pozorów, ról i emocji, które często są tylko „występem”.

To najbardziej „rockandrollowa” płyta zespołu — dynamiczna, pewna siebie, ale nie pusta.

Ocena: najbardziej ikoniczny album zespołu