„Still Not Getting Any…” – Simple Plan (2004) 🎸🔥

Drugi studyjny album kanadyjskiego zespołu Simple Plan to jeden z najbardziej rozpoznawalnych krążków pop-punkowych lat 2000 🎶. „Still Not Getting Any…” umocnił pozycję zespołu na międzynarodowej scenie i pokazał bardziej dopracowane, dojrzalsze – choć wciąż bardzo emocjonalne – brzmienie 💿✨

Już otwierające album „Shut Up!” uderza energią i chwytliwym refrenem ⚡🎤. To klasyczny przykład stylu zespołu: szybkie tempo, proste gitarowe riffy 🎸 oraz teksty pełne frustracji i młodzieńczego buntu 😤. Podobny klimat ma „Welcome to My Life”, jeden z największych hitów grupy 🌍. To bardziej emocjonalny utwór, poruszający temat samotności i niezrozumienia 💔🥀 – motyw szczególnie bliski nastoletnim słuchaczom.

Na płycie nie brakuje radiowych przebojów 📻🎵. „Untitled (How Could This Happen to Me?)” to ballada o dramatycznym tonie, opowiadająca o konsekwencjach błędów i poczuciu winy 🚗🌧️. Z kolei „Crazy” porusza temat presji społecznej i oczekiwań wobec młodych ludzi 🧠📺, pokazując, że zespół próbuje wyjść poza typowe relacje miłosne i szkolne dramaty 🎓.

Brzmieniowo album jest bardziej dopracowany niż debiut „No Pads, No Helmets… Just Balls” 🎧. Produkcja jest czystsza, bardziej radiowa, momentami wręcz popowa 🎛️✨. Dla części fanów oznaczało to odejście od surowszego, punkowego charakteru na rzecz bardziej komercyjnego stylu 💿📈. Jednak to właśnie ta przystępność sprawiła, że album odniósł ogromny sukces 🌎🏆.

Teksty Simple Plan bywają proste i bezpośrednie, czasem wręcz dosłowne ✍️, ale ich szczerość i emocjonalność stanowią siłę zespołu ❤️‍🔥. „Still Not Getting Any…” nie jest płytą rewolucyjną ani szczególnie odkrywczą, ale doskonale oddaje ducha wczesnych lat 2000 🕶️ i problemy młodego pokolenia tamtego czasu.

Ocena: 7/10 ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐
Solidny, pełen hitów album pop-punkowy, który mimo upływu lat wciąż budzi nostalgię i świetnie sprawdza się jako powrót do młodzieńczych emocji 🎧💙