🥈 Simple Plan - No Pads, No Helmets... Just Balls (2002)

Gatunek: Pop punk
Najważniejsze utwory: „I’d Do Anything”, „I’m Just a Kid”, „Addicted”, „Perfect”
Produkcja: Arnold Lanni

🔍 Recenzja:

Debiutancka płyta Simple Plan to idealna reprezentacja pop punku z początku lat 2000 – pełna luzu, energii i emocjonalnego przesytu. To też album, który dla wielu był bramą do gatunku, tuż obok dokonań Blink-182 czy Good Charlotte.

„I’m Just a Kid” to kwintesencja młodzieńczej frustracji i samotności. Refren tego utworu do dziś jest śpiewany na koncertach z takim samym zapałem, jak dwie dekady temu. „I’d Do Anything” (z gościnnym udziałem Marka Hoppusa z Blink-182) to hymn dla zakochanych nastolatków z problemami. „Addicted” i „Perfect” pokazują wrażliwszą stronę zespołu — szczególnie ten drugi utwór, który porusza temat relacji ojciec-syn i presji bycia idealnym.

Brzmienie albumu jest surowe, ale bardzo chwytliwe. Słychać młodzieńczy entuzjazm i autentyczność, których nie da się podrobić. Nie ma tu zbędnych ozdobników – to czysta, nieprzefiltrowana energia z prostymi, ale trafnymi tekstami.

Chociaż No Pads… może dziś wydawać się momentami naiwny, to właśnie w tej naiwności tkwi jego siła — to zapis emocji i niepokoju, który czuło całe pokolenie.

🎧 Ocena: 9/10

Autentyczny, bezpretensjonalny i szczery debiut. Album, który zdefiniował Simple Plan i zostawił ślad w historii gatunku.