Richard Wright, właściwie Richard William Wright, urodził się 28 lipca 1943 roku w Londynie. Był brytyjskim muzykiem, klawiszowcem, wokalistą i kompozytorem, najbardziej znanym jako współzałożyciel zespołu Pink Floyd. Jego subtelna gra na instrumentach klawiszowych, wyczucie harmonii oraz umiejętność budowania nastroju miały ogromny wpływ na charakterystyczne, przestrzenne brzmienie zespołu. Wright uznawany jest za jednego z najważniejszych klawiszowców w historii rocka progresywnego.

Dorastał w rodzinie zainteresowanej muzyką i już we wczesnej młodości uczył się gry na pianinie, skrzypcach oraz gitarze. Jako nastolatek fascynował się jazzem i muzyką klasyczną, co później znalazło odzwierciedlenie w jego stylu gry. Studiował architekturę w Regent Street Polytechnic w Londynie, gdzie poznał Rogera Watersa i Nicka Masona. Wspólne zainteresowania artystyczne doprowadziły do założenia zespołu, który po dołączeniu Syda Barretta przyjął nazwę Pink Floyd.

We wczesnym okresie działalności grupy Richard Wright był jednym z głównych twórców jej psychodelicznego brzmienia. Jego partie organów i instrumentów klawiszowych, a także delikatny, charakterystyczny głos, stanowiły istotny element pierwszych nagrań zespołu, w tym albumu „The Piper at the Gates of Dawn”. Wright wnosił do muzyki Pink Floyd liryczność, subtelność i melancholię, które odróżniały ich od innych zespołów tamtej epoki.

W latach 70. Pink Floyd osiągnęli światowy sukces, a rola Wrighta w zespole była nie do przecenienia. Był współautorem takich utworów jak „The Great Gig in the Sky”, „Us and Them” czy „Shine On You Crazy Diamond”. Jego umiejętność tworzenia atmosfery i emocjonalnej głębi miała kluczowe znaczenie dla albumów „The Dark Side of the Moon”, „Wish You Were Here” oraz „Animals”. Wright nie dążył do dominacji artystycznej, lecz konsekwentnie budował muzyczną przestrzeń, która stała się znakiem rozpoznawczym Pink Floyd.

Pod koniec lat 70. w zespole narastały konflikty, szczególnie między Wrightem a Rogerem Watersem. W czasie prac nad albumem „The Wall” Wright został odsunięty od pełnoprawnego członkostwa w zespole, choć nadal brał udział w nagraniach i koncertach jako muzyk sesyjny. Po zakończeniu tej trasy na pewien czas opuścił Pink Floyd, koncentrując się na projektach solowych.

W drugiej połowie lat 80. Richard Wright powrócił do zespołu, gdy Pink Floyd kontynuowali działalność pod kierownictwem Davida Gilmoura. Uczestniczył w nagraniach albumów „A Momentary Lapse of Reason” oraz „The Division Bell”, ponownie wnosząc do muzyki zespołu swój charakterystyczny styl. Jego powrót został entuzjastycznie przyjęty przez fanów, którzy dostrzegali, jak ważną rolę odgrywał w brzmieniu grupy.

Poza Pink Floyd Wright prowadził działalność solową oraz współpracował z innymi muzykami. Był osobą skromną, stroniącą od medialnego rozgłosu, skupioną przede wszystkim na muzyce. Zmarł 15 września 2008 roku, a jego śmierć oznaczała definitywny koniec możliwości ponownego pełnego zjednoczenia Pink Floyd.

Richard Wright pozostawił po sobie dziedzictwo subtelne, lecz niezwykle trwałe. Jego muzyczna wrażliwość, umiejętność tworzenia nastroju i harmonii sprawiły, że Pink Floyd osiągnęli wyjątkową głębię brzmieniową. Choć często pozostawał w cieniu bardziej dominujących osobowości zespołu, jego wkład w historię muzyki rockowej jest nieoceniony i do dziś doceniany przez fanów oraz muzyków na całym świecie.