🔥 Rage Against the Machine – Rage Against the Machine (1992)

Label: Epic Records
Produkcja: Garth Richardson, Rage Against the Machine
Czas trwania: 52:57
Skład: Zack de la Rocha (wokal), Tom Morello (gitara), Tim Commerford (bas), Brad Wilk (perkusja)

„Rewolucja nagrana na taśmie – najpotężniejszy debiut lat 90.”

Debiutancki album RATM to dźwiękowy manifest buntu, wściekłości i bezkompromisowej walki z opresją. Zespół, który powstał z gniewu i frustracji wobec kapitalizmu, rasizmu i systemu karnego USA, od pierwszych sekund tej płyty pokazuje, że nie przyszedł się bawić. To nie tylko muzyka – to forma protestu zapisana na taśmie.

„Bombtrack” otwiera album z impetem – brudny riff Tom Morello, wybuchowy wokal Zacka i groove, który natychmiast porywa. Ale to „Killing in the Name” stał się hymnem pokoleń – zbudowany na jednym z najbardziej ikonicznych riffów w historii rocka, z brutalnie prostym, powtarzanym niczym mantra refrenem: “Fuck you, I won’t do what you tell me!”. Ten utwór to czysta esencja nieposłuszeństwa obywatelskiego.

W „Take the Power Back” zespół rzuca wyzwanie systemowi edukacji, w „Bullet in the Head” – mediom i manipulacji informacyjnej. „Know Your Enemy” (z gościnnym udziałem Maynarda z Tool) to polityczna analiza amerykańskiego imperializmu. Każdy numer to jak osobny rozdział manifestu.

Muzycznie album to mieszanka rapu, metalu, funku i groove'u. Morello wykorzystuje gitarę w zupełnie nowy sposób – scratchuje, zgrzyta, tworzy dźwięki przypominające maszyny i alarmy, wszystko bez efektów – tylko za pomocą techniki. Sekcja rytmiczna Commerford–Wilk tworzy hipnotyczne groove’y, które niosą cały ciężar kompozycji.

Dlaczego to rewolucja?

Bo żaden inny zespół nie brzmiał tak brutalnie szczerze i tak politycznie bezpośrednio. Debiut RATM to jeden z najbardziej wpływowych albumów rocka, który przedefiniował muzykę protestu.

🔥 Ocena: 10/10
Nie płyta, tylko granat. Absolutny klasyk, który nie stracił aktualności ani na sekundę.