🦅Rage Against the Machine – Evil Empire (1996)

Label: Epic Records
Produkcja: Brendan O’Brien
Czas trwania: 46:42
Skład: bez zmian

„Dojrzałość gniewu – bardziej wyrafinowany, ale równie wściekły”

Po rewolucyjnym debiucie RATM powrócili z albumem, który nie starał się powtórzyć formuły, ale pogłębić przekaz i poszerzyć paletę brzmień. Evil Empire to tytuł zaczerpnięty z retoryki Ronalda Reagana wobec Związku Radzieckiego – zespół przewrotnie używa go, by opisać swoje własne państwo.

Otwierający „People of the Sun” to od razu sygnał: krótkie, agresywne uderzenie skierowane przeciwko kolonializmowi i marginalizacji rdzennych kultur. „Bulls on Parade” – z najbardziej ikonicznym gitarowym „skreczem” Morello – to krytyka militaryzmu i konsumpcyjnego szaleństwa USA. Refren wbija się w głowę, riff pcha cię do przodu jak czołg.

„Vietnowa” to kontynuacja rozrachunku z historią, ale także bardzo osobisty numer. „Revolver” i „Snakecharmer” to kawałki bardziej rozbudowane, z większym napięciem i złożonością muzyczną. W „Down Rodeo” Zack punktuje klasizm i napięcia rasowe, a wszystko zamyka potężne „Year of tha Boomerang”, znane wcześniej z soundtracku do „Higher Learning”.

Muzycznie album jest bardziej przemyślany, produkcyjnie czystszy, ale nie traci na mocy. Brendan O'Brien wyciąga maksimum z każdego instrumentu, a zespół brzmi dojrzalej – mniej chaosu, więcej kontroli.

Dlaczego to tak dobre?

Bo Evil Empire to płyta, która nie zdradza ideałów debiutu, ale pokazuje ich ewolucję. Jest bardziej przemyślana, bardziej literacka, ale nadal wściekła, głośna i autentyczna.

🧠 Ocena: 9.5/10
Dojrzała rewolucja. Więcej głębi, mniej hałasu, ale bez kompromisów.