🌸 Panic! at the Disco - Pretty. Odd. (2008)

Label: Fueled by Ramen / Decaydance
Produkcja: Rob Mathes, Panic! at the Disco
Czas trwania: 48:46
Skład: Brendon Urie, Ryan Ross, Spencer Smith, Jon Walker

„Beatlesi XXI wieku? Próbują – i robią to pięknie”

Jeśli pierwszy album był jak spektakl burleski, to Pretty. Odd. to hipisowska podróż do lat 60. – pełna harmonii wokalnych, psychodelii, słońca i poetyckiej nostalgii. Zespół radykalnie zmienił styl i... zaskoczył wszystkich.

Nie ma tu już elektroniki ani barokowej przesady. Zamiast tego: inspiracje The Beatles, The Beach Boys i folkową melancholią. Album otwiera się instrumentalnym „We're So Starving”, które przechodzi w „Nine in the Afternoon” – piosenkę idealną na słoneczne popołudnie w 1968 roku.

„Northern Downpour” to bez wątpienia najpiękniejsza i najbardziej emocjonalna piosenka w ich katalogu – delikatna, refleksyjna, z tekstem, który brzmi jak dziecięca bajka o utracie niewinności („I know the world's a broken bone, but melt your headaches, call it home”).

Inne perełki to:

• „That Green Gentleman” – radosne pogodzenie się ze zmianą,

• „She’s a Handsome Woman” – lekka psychodelia,

• „Pas de Cheval” – żartobliwa i melodyjna w stylu McCartneya.

Ryan Ross przejął większą kontrolę artystyczną i liryczną nad albumem, przez co Pretty. Odd. jest znacznie bardziej literackie, poetyckie i... subtelne. Dla niektórych był to zbyt duży zwrot, ale z perspektywy czasu to dzieło o olbrzymiej wartości artystycznej.

Dlaczego to wyjątkowe?

Bo Pretty. Odd. to artystyczna rewolucja – odważna, spokojna, pełna piękna. To album, który nie chce być hitem – tylko opowieścią o zmianie i dorastaniu.

🌷 Ocena: 9.0/10
Folk-popowa perełka. Zespół odrzucił scenę emo i poleciał prosto do Ogrodu Edenu.