🎪 Panic! at the Disco - A Fever You Can’t Sweat Out (2005)

Label: Fueled by Ramen / Decaydance
Produkcja: Matt Squire
Czas trwania: 39:36
Skład: Brendon Urie, Ryan Ross, Spencer Smith, Brent Wilson

„Kabaret, emo i teatr na pop-punkowej scenie”

Debiutancki album Panic! at the Disco z 2005 roku wylądował jak meteor w środku emo-eksplozji, ale zamiast płakać do gitary akustycznej, przyniósł coś zupełnie innego: brawurową mieszankę pop-punku, elektroniki, kabaretu i teatru. To był projekt, który równie dobrze mógłby powstać na Brodwayu, co w piwnicy fanów Fall Out Boy (swoją drogą Pete Wentz ich „odkrył”).

Płyta została podzielona na dwie części:

• pierwsza połowa – elektronika, syntezatory, drum machine’y,

• druga połowa – smyczki, pianina, akordeony i klimat XIX-wiecznej operetki.

Już sam tytuł pierwszego singla – „I Write Sins Not Tragedies” – mówi wiele o estetyce zespołu. Sarkastyczne, barokowe, melodyjne i błyskotliwe. To właśnie ten utwór uczynił ich gwiazdami MTV i alternatywnym fenomenem.

„Lying Is the Most Fun a Girl Can Have Without Taking Her Clothes Off”, „But It's Better If You Do”, „Build God, Then We'll Talk” – to nie tylko piosenki, ale teatralne sceny opowiedziane z gorzkim dowcipem i gotycką poezją. Liryki Ryan’a Rossa są pełne inteligentnej ironii, a wokal Brendona Urie łączy dramatyzm z popową chwytliwością.

Muzycznie? Eklektyzm totalny. Od synthpopu, przez punk, po wstawki z ragtime’u i wodewilu. Ale co najważniejsze – to wszystko działa razem, a nie jako przypadkowa mieszanka.

Dlaczego to tak kultowe?

Bo A Fever You Can’t Sweat Out to odważny, dziwaczny i absolutnie świeży debiut, który odmienił oblicze sceny emo i udowodnił, że można być dramatycznym i popowym naraz.

🎭 Ocena: 9.5/10
Gotycki kabaret z klubową energią. Szalony, teatralny, genialny.