🩸 My Chemical Romance -  Three Cheers for Sweet Revenge (2004)

Label: Reprise Records
Produkcja: Howard Benson
Czas trwania: 39:36
Skład: Gerard Way, Ray Toro, Frank Iero, Mikey Way, Bob Bryar

„Miłość, zemsta i krew – punk gotycki, który uratował pokolenie”

Na swojej drugiej płycie My Chemical Romance stworzyli ikoniczny portret emocjonalnej destrukcji, żalu i teatralnego cierpienia, który idealnie wpisał się w potrzeby młodego pokolenia przełomu tysiącleci. Three Cheers for Sweet Revenge to album o miłości i śmierci, przesycony kinem grozy, komiksem i tragiczną poezją.

Od otwierającego „Helena” – hołdu dla zmarłej babci frontmana Gerarda Waya – słychać, że to coś więcej niż zwykła punkrockowa płyta. Śpiew Way’a przechodzi od szeptu do krzyku, cały czas z silną emocjonalną ekspresją. Piosenka jest jednocześnie gotycka, wzruszająca i porywająca.

„Give 'Em Hell, Kid” i „You Know What They Do to Guys Like Us in Prison” to przykład teatralnego punku – pełne zmian tempa, krzykliwych refrenów i wybuchowych riffów. Ale to w „I'm Not Okay (I Promise)” narodził się hymn outsiderów – piosenka o nieprzystosowaniu, z tekstem, który wykrzyczeli wszyscy uczniowie nielubiący swojej szkoły.

Na albumie nie brakuje też bardziej epickich momentów – „Ghost of You” to melancholijny lament o stracie, z pięknym wideo nawiązującym do wojennych pożegnań. Całość zamyka intensywne „I Never Told You What I Do for a Living” – pełne niedopowiedzeń i emocjonalnej eksplozji.

Brzmieniowo płyta to połączenie emocore’u, horror punku i alt-rocka, z produkcją, która mimo surowości oddaje bogatą paletę emocji. Słychać tu zarówno wpływy Misfits, jak i The Smiths czy Queen.

Dlaczego to kultowe?

Bo Three Cheers… to soundtrack młodzieńczego cierpienia i gniewu, ale podany z artystycznym rozmachem. To płyta, która nie boi się być dramatyczna – i właśnie dlatego urzeka.

🖤 Ocena: 9.5/10
Emo-opera o zemście, śmierci i intensywnych emocjach. Dla wielu – najważniejszy album dorastania.