🌌 2. Infinity on High (2007)

Label: Island Records
Produkcja: Babyface, Neal Avron, Butch Walker
Czas trwania: 47:52
Skład: ten sam

„Eksperyment, rozmach i pop-rockowy triumf – Fall Out Boy na szczycie”

Infinity on High to najbardziej odważna i różnorodna płyta w wczesnej historii FOB – album, który otworzył im drzwi do jeszcze szerszej publiczności. Po sukcesie Cork Tree zespół miał wybór: nagrać bezpieczną kontynuację lub… eksplodować kreatywnie. Wybrali to drugie – i to się opłaciło.

„Thriller” otwiera płytę z gościnną narracją… Jaya-Z (!), co samo w sobie pokazuje skalę ambicji. Następnie „The Take Over, The Break’s Over” z teatralną energią i jednym z najlepszych refrenów w historii zespołu, a potem potężne „This Ain’t a Scene, It’s an Arms Race” – komentarz na temat branży muzycznej ukryty w bombowym hicie.

Fall Out Boy eksperymentują z gatunkami: „I’m Like a Lawyer with the Way I’m Always Trying to Get You Off” to niemal R&B, wyprodukowane przez Babyface’a, a „Golden” to wzruszająca ballada fortepianowa. Ale nie brakuje też punkowej energii – „Hum Hallelujah” czy „Don’t You Know Who I Think I Am?” to absolutne klasyki.

Album łączy rozmach Queen, dynamikę Panic! at the Disco i własną tożsamość FOB. Patrick Stump brzmi tu jak wokalista światowej klasy – techniczny, emocjonalny, porywający. Teksty Wentz’a to mniej autoironiczne zgrywy, a więcej rozważań o sławie, tożsamości i wypaleniu.

Dlaczego to ważne?

Bo Infinity on High to album, który udowodnił, że Fall Out Boy to nie chwilowy fenomen – to zespół z ambicjami i umiejętnościami, by grać na największych scenach świata.

🌠 Ocena: 10/10
Najbardziej kreatywna i artystyczna płyta zespołu. Mistrzowskie zrównoważenie eksperymentu i hitów.