“Cheap Trick at Budokan” (1979)

Ocena: 10/10

Choć to album koncertowy, „Cheap Trick at Budokan” to bez wątpienia najważniejsza i najbardziej ikoniczna pozycja w dorobku zespołu – i jedno z najlepszych nagrań live w historii rocka. Co ciekawe, płyta miała początkowo ukazać się tylko w Japonii, gdzie zespół był niebywale popularny. Jednak eksplozja popularności koncertowych wersji “I Want You to Want Me” i “Surrender” sprawiła, że trafiła na rynek międzynarodowy… i zapisała się złotymi zgłoskami w historii muzyki.

Energia publiczności w tokijskim Budokanie (zwłaszcza żeńskiej!) działa jak dopalacz – każda piosenka eksploduje żywiołowością. “I Want You to Want Me”, w wersji studyjnej nieco wygładzony i syntetyczny, tutaj staje się żywiołowym hymnem z brawurowym wokalem Robina Zandera i ostrzejszym brzmieniem. “Surrender”, z inteligentnym tekstem o rodzinie, wojnie i... Kiss, brzmi jak power-popowa petarda.

Gitary Ricka Nielsena (jednego z najbardziej charakterystycznych gitarzystów scenicznych – znanego z 5-gryfowych gitar i kapeluszy) mają tu więcej pazura niż kiedykolwiek. Perkusja Bunya Carlosa brzmi potężnie, a linie basu Toma Peterssona napędzają cały zespół do granic.

“Budokan” to nie tylko dokument koncertu – to symbol chwili, gdy Cheap Trick z lokalnego fenomenu stali się światowym zjawiskiem. Ta płyta nie starzeje się ani trochę.