🌑 3. Alice In Chains – Jar of Flies (1994, EP)

Label: Columbia
Produkcja: Toby Wright
Czas trwania: 30:49
Skład: Layne Staley, Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney

„Cisza też krzyczy”

„Jar of Flies” to dowód na to, że Alice In Chains nie muszą być głośni, by być potężni. To najbardziej intymne, liryczne i emocjonalnie stonowane wydawnictwo w ich dyskografii. EP-ka, która była właściwie eksperymentem — nagranym w ciągu zaledwie kilku dni — a mimo to osiągnęła komercyjny i artystyczny sukces, stając się pierwszym minialbumem w historii debiutującym na #1 Billboardu.

Muzycznie „Jar of Flies” to przejście od metalowej agresji do akustycznej refleksji. Utwory takie jak „Nutshell” czy „Don’t Follow” są boleśnie piękne — brzmią jak wyznania kogoś, kto już pogodził się z losem. Szczególnie „Nutshell”, z tekstem „And yet I fight this battle all alone / No one to cry to, no place to call home” — to bez wątpienia jeden z najważniejszych momentów w całym dorobku grunge’u.

„No Excuses” wnosi nieco światła — rytmicznie lżejszy, z niemal pogodnym groovem, ale nadal emocjonalnie zniuansowany. „I Stay Away” zachwyca smyczkami i niepokojącą dynamiką, będąc czymś na pograniczu psychodelii i symfonicznego rocka.

Dlaczego warto wracać?

„Jar of Flies” to mała, zamknięta kapsuła emocji — surowych, ale subtelnych. To płyta, która nie potrzebuje krzyku, by rozdzierać serce. Intymna, kameralna, a jednocześnie pełna egzystencjalnego ciężaru.

🎧 Ocena: 9/10
Cicha eksplozja emocji. EP-ka, która przewyższa wiele pełnych albumów swoim wyrazem i głębią.